وجه التزامی II

Konjunktiv II

Konjunktiv II در درجه اول برای بیان خواسته ها و فرضیات استفاده می‌شود. جدا از آن موارد استفاده زیر نیز دارد:

  • ابراز خواسته های غیرواقعی (مثلاً اتفاقی قبلاً افتاده و قابل تغییر نیست ، اما کاش غیر از این باشد)
  • ابراز آرزوهای بالقوه قابل دستیابی (به عنوان مثال ما دوست داریم خانه ای تابستانی در کنار دریا داشته باشیم)
  • ساخت جملات شرطی (اگر / اگر ... پس ...)
  • ساخت درخواست‌های مودبانه
  • ساختن جملات در گفتار غیرمستقیم (به عنوان مثال کسی گفته است که [اینطور ادعا می‌شود] ...) وقتی شکل وجه التزامی Konjunktiv I با فرم وجه اخباری تضاد دارد. (Indikativ)

نمونه هایی از جملات با استفاده از Konjunktiv II

  • ترجمه
  • کاش هوا بهتر بود. (اما در حال حاضر بد است)
  • توضیح
  • ابراز آرزو با استفاده از Konjunktiv II
  • ترجمه
  • اگر هوا بهتر بود به پارک می رفتم. (اما در حال حاضر هوا بد است و من در خانه می مانم)
  • توضیح
  • جملات شرطی با استفاده از Konjunktiv II
  • ترجمه
  • بانکداران: «ما پول زیادی کسب می‌کنیم.» 👉 بانکداران گفتند که آنها (ظاهراً) پول زیادی کسب می‌کنند.
  • توضیح
  • استفاده از گفتار غیرمستقیم در هنگام ورود وجه التزامی II Konjunktiv II، فرم فعل verdienen در Konjunktiv I (sie verdienten) با شکل زمان گذشته Präteritum (sie verdienten) تضاد دارد. بنابراین ، برای جلوگیری از ابهام باید از فرم Konjunktiv II استفاده شود.
  • ترجمه
  • آیا می توانید قلم را (از روی زمین) بردارید؟
  • توضیح
  • درخواست های مودبانه با Konjunktiv II

ساختار و کاربردها

استفاده از Konjunktiv II برای توصیف حال

فرم اولwürde + Infinitv

فرم دوم 👉 Präteritum + (Umlaut) + -e + Personalendung

در زمان حال ، ما از یکی از دو شکل استفاده می کنیم: würde + Infinitiv (مصدر) ، به عنوان مثال du würdest gehen یا ستاک فعل در زمان Präteritum + -e + پسوند (Personalendung) برای شخص مناسب. به عنوان مثال برای فعل gehen (ging - gegangen) این می تواند باشد (du + ging + -e + -st 👉 du gingest).

در عمل ، تقریباً همیشه از فرم اول (würde + Infinitv) استفاده می‌شود. موارد استثنایی عبارتند از haben, sein, werden ، فعل های وجهی و چند فعل بی‌قاعده دیگر (از جمله brauchen, denken, finden, geben, gehen, kommen, tun, wissen). دلیل آن تضاد شکل دوم Konjunktiv I و Präteritum است به عنوان مثال ich machte (من انجام دادم) و ich machte (من انجام می‌دهم) ، بنابراین فرم würde machen سپس استفاده می‌شود

  • ترجمه
  • اگر باران نمی‌آمد به پارک می‌رفتم.
  • توضیح
  • با توجه به اینکه فرم دوم Kojnunktiv II برای فعل regnen 👉 regnete با شکل آن در زمان Präteritum تضاد دارد (regnen - regnete - geregnet)، توصیه می‌شود از فرم würde + Infinitiv (würde regnen) استفاده کنید .
  • ترجمه
  • دوست دارم ماشین اسپرت داشته باشم.
  • توضیح
  • برای فعل haben ، شکل ترجیحی فرم بدون würde است ، یعنی Präteritum + پسوند برای شخص صحیح.
استفاده از Konjunktiv II برای توصیف گذشته

برای فعل haben فرم ترجیحی فرم بدون würde که Präteritum + یک پسوند برای شخص صحیح است.

  • ترجمه
  • اگر پیش بینی هوا را دیده بودم، در خانه می‌ماندم. (اما من به پارک رفتم و خیس شدم)
  • توضیح
  • قسمت اول جمله مربوط به گذشته است (من متاسفم که پیش بینی وضع هوا را ندیدم) و قسمت دوم نیز مربوط به گذشته است (پشیمانم که در خانه نماندم).
  • ترجمه
  • اگر من در مدرسه با دقت آلمانی یاد می‌گرفتم ، اکنون می‌توانستم در یک شرکت آلمانی کار کنم.
  • توضیح
  • قسمت اول این جمله به گذشته مربوط می‌شود (من متاسفم که آلمانی را به طور دقیق تری یاد نگرفتم) و قسمت دوم به حال/آینده اشاره دارد.

صرف فعل machen (انجام) و gehen (رفتن) برای اشخاصی که وجه التزامی دارند Konjunktiv II

Person machen gehen
ich hätte gemacht wäre gegangen
du hättest gemacht wärest gegangen
er/sie/es hätte gemacht wäre gegangen
wir hätten gemacht wären gegangen
ihr hättet gemacht wärt (wäret) gegangen
sie/Sie hätten gemacht wären gegangen

موارد استثنا و موارد خاص

افعال با استفاده از فرم Präteritum
افعال haben ، sein و werden
Person haben sein werden
ich hätte wäre würde
du hättest wärest würdest
er/sie/es hätte wäre würde
wir hätten wären würden
ihr hättet wärt (wäret) würdet
sie/Sie hätten wären würden
افعال وجهی

تمام افعال به جز sollen و wollen یک Umlaut می‌گیرند.

Person wollen müssen mögen dürfen sollen können
ich wollte müsste möchte dürfte sollte könnte
du wolltest müsstest möchtest dürftest solltest könntest
er/sie/es wollte müsste möchte dürfte sollte könnte
wir wollten müssten möchten dürften sollten könnten
ihr wolltet müsstet möchtet dürftet solltet könntet
sie/Sie wollten müssten möchten dürften sollten könnten
افعال دیگر با استفاده از فرم Präteritum
Person brauchen denken finden geben gehen helfen kommen stehen tun wissen
ich bräuchte dächte fände gäbe ginge hülfe käme stünde/stände täte wüsste
du bräuchtest dächtest fändest gäbest gingest hülfest kämest stündest/ständest tätest wüsstest
er/sie/es bräuchte dächte fände gäbe ginge hülfe käme stünde/stände täte wüsste
wir bräuchten dächten fänden gäben gingen hülfen kämen stünden/ständen täten wüssten
ihr bräuchtet dächtet fändet gäbet ginget hülfet kämet stündet/ständet tätet wüsstet
sie/Sie bräuchten dächten fänden gäben gingen hülfen kämen stünden/ständen täten wüssten