اسمی

Nominativ

حالت فاعلی شکل پایه‌ای اسم را توصیف می‌کند. معمولاً یا به عنوان فاعل در جمله یا پس از فعل sein (بودن) استفاده می‌شود و به سوالات Wer/Was? (چه کسی/چه چیزی ؟) پاسخ می‌دهد.

مثال ها

  • ترجمه
  • من یک بازیکن فوتبال هستم.
  • ترجمه
  • این یک خانه قرمز است.
  • ترجمه
  • یک زن جوان در حال رقص سالسا است.

ساختار

ما چیزی به اسم مفرد در Nominativ اضافه نمی‌کنیم. از سوی دیگر، در جمع، پسوند - e یا -en معمولاً اضافه می‌شود (به عنوان مثال die Frau 👉 die Frauen)، و گاهی اوقات پسوند -n، -r/-er یا -s (به عنوان مثال das Kind 👉 die Kinder, das Auto 👉 die Autos).

صرف اسم در حالت فاعلی
مذکر مونث خنثی جمع
حرف تعریف معین der Mann die Frau das Kind die Leute
حرف تعریف نامعین ein Mann eine Frau ein Kind Leute

کاربردها

استفاده از اسم‌ها در حالت فاعلی به عنوان فاعل

یک اسم وقتی که فاعل را توصیف می‌کند از حالت فاعلی استفاده می‌کند.

  • ترجمه
  • کودک در حال بازی با سگ است.
  • ترجمه
  • این دانش‌آموز 5 سال است که آلمانی می آموزد.
استفاده از اسم‌ها در حالت فاعلی برای توصیف فاعل

یک اسم بعد از افعال زیر از حالت فاعلی استفاده می‌کند: sein، werden و bleiben. در این موارد اسم همیشه فاعل را توصیف می‌کند.

  • ترجمه
  • کریستین یک دانش آموز خوب است.
  • توضیح
  • فاعل Christian است و اسمی که فاعل را توصیف می‌کند، Student است.
  • ترجمه
  • رابرت کاپیتان تیم فوتبال باقی می ماند.
  • توضیح
  • فاعل (شخصی که فعالیت را انجام می‌دهد) Robert است، گزاره (اسمی که رابرت را توصیف می‌کند) Kapitän است.